ايورمكتين

60597356691674186663.jpeg

IVERMECTIN

دسته داروئی:

ضد انگلهای خارجی و داخلی.
اشکال داروئی:
Solution for injection: 1%

مكانيسم اثر:

آیورمکتین باعث تحریک آزاد سازی گاماآمینوبوتریک اسید (GABA) از نرون­‌های پیش سیناپسی مي‌شود. (GABA) به عنوان یک نروترانسمیتر مهاری عمل کرده و موجب بلوکه شدن تحریک پس سیناپسی نرون مجاور در بدن نماتودها و رشته­‌های عضلانی بند پایان می­‌شود. بدین طریق آیورمکتین از طریق ترشح GABA باعث فلجی و مرگ انگل مي‌شود. انگلهای کبدی و انگلهای Tape Worm (انگلهای نواری) از GABA به عنوان یک نروترانسمیتر استفاده نمی­‌کنند، بنابراین آیورمکتین روی آنها موثر نیست. فارماکوکینتیک:

آیورمکتین پس از تزریق به سرعت جذب و منتشر مي‌شود.حداکثر غلظت پلاسمایی آن 4/4 ساعت پس از تزریق مستقیم به داخل شیردان حاصل مي‌شود. این دارو بخوبی در بافت‌های بدن توزیع شده ولی به CSF نفوذ نمی‌کند. باقیمانده دارو اکثرا در بافت کبد، چربی­‌های بدن و به میزان کم در عضلات قابل جستجو می­‌باشد، 98% این دارو توسط مدفوع و 2% آن از راه ادرار به خارج دفع مي‌شود.
موارد مصرف:
آیورمکتین برای درمان و کنترل آلودگی‌های انگلی داخلی و خارجی در گاو و گوسفند به شرح زیر مورد استفاده قرار می­‌گیرد:

گاو:

ـ انگل‌های گرد معده و روده: استرتاژیا استرتاژیا، استرتاژیا لیراتا، همانکوس پلاسه­ای، تریکوسترونژیلوس اکسشی، تریکوسترونژیلوس کولوبریفور میس، کوپریا آنکوفورا، کوپریا پونکتاتا، کوپریا پکتیناتا، ازوفاگوستوموم رادیاتوم، نماتودیروس­ها، استرونژیلوئیدس پاپیلوزوس، بونوستوموم فلوبوتوم.
ـ انگل‌های ریه: دیکتیوکالوس وی وی پاروس.
ـ انگل چشم: تلازیا.
ـ لارو انگل‌های مهاجر: هایپودرما بوویس، هایپودرما لینه آتوم.
ـ لارو مگس‌های مولد میاز: کریزومیابزیانا.
ـ شپش­‌ها: لینوگناتوس ویتولی، هماتوپینوس اوریسترنوس، داما لینابوویس، سولئوپتس کاپیلاتوس.
ـ جرب­‌ها: پسوروپتس اوویس، سارکوپتس اسکابیئی، کوریوپتس بوویس.
ـ کنه­‌ها: اورنیتودوروس ساوینئی، بوئوفیلوس میکروپلوس، بوئوفیلوس دکوکوراتوس.
گوسفند:

ـ انگل‌های گرد معده و روده: همانکوس کنتورتوس، استرتاژیا سیرکومسینکتا، استرتاژیا تریفورکاتا، تریکوسترونژیلوس اکسئی، تریکوسترونژیلوس کولوبریفورمیس، تریکوسترونژیلوس ویترینوس، نماتودیروس، کوپریاکورتیسئی، ازوفاگوستومرم کولومبیانوم، ازوفاگوستوموم ونولوزوم، شابرتیا اوینا، تریشوریس اوویس.
ـ انگل‌های ریه: دیکتیوکالوس فیلاریا، پروتوسترونژیلوس رفسنس.
ـ لارو و انگل داخل بینی: استروس اوویس.
ـ جرب­‌ها: پسوروپتس اوویس، سارکوپتس اسکابیئی.
مقدار و روش مصرف:
گاو: یک میلی لیتر به ازاء هر 50 کیلوگرم وزن دام به صورت تزریق زیرجلدی در ناحیه جلو یا پشت شانه­های دام.
گوسفند: 5/0 میلی لیتر به ازاء هر 25 کیلوگرم وزن دام به صورت تزریق زیرجلدی در ناحیه پشت شانه­های دام.
یک نوبت تزریق آیورمکتین در گوسفند باعث کاهش تعداد زیادی از جرب­های پسوروپتس می­شود و در بسیاری موارد علائم درمانگاهی نیز از بین مي‌رود. اما برای از بین بردن کامل این انگل تکرار تزریق به فاصله 7 روز بعد لازم می­باشد.
ـ مصرف این دارو در سگ‌های کمتر از 6 هفته توصیه نمی­شود.
تداخل داروئی:
گزارشی نشده است.
عوارض جانبی:
آیورمکتین دارای مرز ایمنی مناسبی مي‌باشد. ضریب ایمنی این دارو در گاو تا 30 برابر میزان توصیه شده مي‌باشد. در دوز mg/kg8 به تدریج علائم مسمومیت مثل عدم تعادل (آتاکسی) و غیره ظاهر مي‌شوند که در برخی موارد منجر به مرگ دام می­شوند. این علائم در گوسفند در دوز mg/kg4 ظاهر می­شوند.
این دارو برای بعضی از نژادهای سگ مانند نژاد کولی مسمومیت زا مي‌باشد. استفاده از این دارو در زمان آبستنی بی خطر است.
زمان پرهیز از مصرف:
ـ مصرف این دارو را 21 روز قبل از کشتار دام قطع نمایید.
ـ مصرف این دارو در دام‌هائی که شیر آنها مورد مصرف غذائی انسان قرار می­‌گیرد و دام‌هائی که 28 روز به زایمان آنها باقی مانده است مجاز نمی­‌باشد. شیر تولید شده در دام‌های تحت درمان تا 28 روز پس از آخرین تزریق نباید به مصرف غذائی انسان برسد.
شرایط نگهداری و احتیاطات:
ـ در برخی موارد موضع تزریق آیورمکتین متورم و دردناک می­‌شود. این عارضه موقتی بوده و بدون هیچ گونه درمانی بهبود مي‌یابد.
ـ رعایت شرایط بهداشتی در حین تزریق زیر جلدی به خصوص در محل تزریق بسیار مهم و ضروری مي‌باشد.
ـ با توجه به سیر تکاملی انگل‌های مولد هایپودرما کنترل و درمان آلودگی مي‌بایست در فصول مناسب و متناسب با سیر تکاملی انگل انجام پذیرد تا از بروز عوارض ناخواسته جلوگیری به عمل آید.
ـ از تزریق داخل عضلانی و داخل وریدی این دارو خودداری نمائید.
ـ دور از نور و در حرارت زیر 25 درجه سانتی گراد نگهداری شود.
ـ دور از دسترس اطفال نگهداری نمائید.